Στην απούσα λήθη
Η βροχή γυαλίζει
τους λαιμούς των κύκνων.
Ησυχία
κι όμως, πίσω από την κουρτίνα
μια υστερία χτυπά το τζάμι.
Η μνήμη βαθαίνει,
σέρνοντας μαζί της την κούραση.
Η σιωπή φτιάχνεται ξανά,
κολλημένη στα βλέμματα
που δεν συναντιούνται.
Σταθερές θέσεις αιωρούνται
πάνω από το νερό,
τροφοδοτώντας το ρήγμα της απουσίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου